Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych a wniosek o informację

Wniosek o informację publiczną jest odformalizowany – nie wymaga podpisu i może być wysłany zwykłym e-mailem. Dlatego wezwanie do „uzupełnienia braków formalnych” bywa zaskakujące. Kiedy jest uzasadnione, a kiedy to tylko sposób na grę na czas?

Kiedy braki w ogóle wchodzą w grę

Zasadą jest brak formalności. Wyjątek pojawia się, gdy urząd zamierza wydać decyzję (np. odmowną) – wtedy uruchamia się procedura z Kodeksu postępowania administracyjnego, a wniosek musi spełniać jej wymogi, w tym mieć podpis wnioskodawcy. Dopiero w takiej sytuacji brak danych czy podpisu jest „brakiem formalnym”, który urząd może wezwać do uzupełnienia.

Minimalny termin to 7 dni

Zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a. termin na uzupełnienie braków nie może być krótszy niż 7 dni. Ma on charakter gwarancyjny: jeśli urząd wyznaczy termin krótszy (np. „do godziny 15:30 dzisiaj”), wnioskodawca nie może ponosić negatywnych skutków błędu organu. Otrzymując zbyt krótki termin, odpowiedz w ciągu 7 dni i powołaj się na ten przepis.

Wpływ na bieg terminu odpowiedzi

Gdy wniosek ma braki formalne, 14-dniowy termin na odpowiedź zaczyna biec dopiero od dnia, w którym urząd otrzyma uzupełniony wniosek – a nie od pierwotnego złożenia.

Spóźnione uzupełnienie i ponowny wniosek

Nawet jeśli przekroczysz termin, ale uzupełnisz braki zanim urząd doręczy zawiadomienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, sprawa powinna zostać rozpoznana (tak NSA, II OSK 3262/19). Co więcej, pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie zamyka drogi – traktuje się je tak, jakby wniosek nigdy nie wpłynął, więc możesz po prostu złożyć go ponownie (WSA w Białymstoku, II SA/Bk 879/25).